Döndüm daldan düşen kuru yaprağa Seher yeli dağıt beni kır beni Götür tozlarımı burdan uzağa Yarin çıplak ayağına sür beni Leylim ley, leylim ley

Έγινα φύλλο ξερό, που έπεσε απ το κλαδί Σκόρπισέ με, αύρα πρωινή, θρυμμάτισέ με Τη σκόνη μου πάρε μακριά από εδώ Στης αγάπης μου τα γυμνά πόδια άπλωσέ με Λέιλιμ λέι

Aldım sazı çıktım gurbet görmeye Dönüp yare geldim yüzüm sürmeye Ne lüzum var şuna buna sormaya Senden ayrı ne hal oldum gör beni Leylim ley, leylim ley

Πήρα το σάζι, πήγα στα ξένα Γύρισα στην αγάπη μου, στα πόδια της να πέσω Τον ένα και τον άλλο, τι να ρωτάς Χώρια σου, πώς έγινα, δες με Λέιλιμ λέι

Ayın şavkı vurur sazım üstüne Söz söyleyen yoktur sözüm üstüne Gel ey hilal kaşlım dizim üstüne Ay bir yandan sen bir yandan sar beni Leylim ley, leylim ley

Του φεγγαριού το φως πέφτει στο σάζι μου Λόγια δεν υπάρχουν σαν τα λόγια μου Έλα, γαϊτανοφρύοα μου, στα γόνατά μου Από τη μια το φέγγαρι, από την άλλη εσύ, αγκάλιασέ με Λέιλιμ λέι

Yedi yıldır uğramadım yurduma Dert ortağı aramadım derdime Geleceksen bir gün düşüp ardıma Kula değil yüreğine sor beni Leylim ley, leylim ley

Πάνε εφτά χρόνια που δεν ήρθα στην πατρίδα μου Παρηγοριά στον πόνο μου δεν ζήτησα Αν θα έρθεις μια μέρα να με βρεις Την καρδιά σου ρώτα για μένα, κανέναν άλλο Λέιλιμ λέι